Prawa i wizerunek dziecka w epoce influencingu/Kids Not Content

Projekt Fundacji stanowi odpowiedź na zaobserwowane nasilenie się zjawiska sharentingu, w tym na powołanie w lipcu 2025 roku fundacji, która publicznie promuje publikowanie wizerunku dzieci w internecie. Wydarzenie to zapoczątkowało szeroką debatę społeczną oraz interwencje instytucji państwowych. W opinii decydentów, przedstawicieli instytucji publicznych oraz ekspertów zjawisko to niesie ze sobą realne zagrożenia dla praw dzieci, w tym naruszenia prywatności, bezpieczeństwa, autonomii oraz prawa do świadomej zgody. W Polsce wciąż brakuje systemowych regulacji chroniących dzieci przed tego rodzaju nadużyciami, a opinia publiczna nie dysponuje rzetelną wiedzą na temat skali problemu. Celem projektu jest zbadanie zakresu wykorzystywania wizerunku dzieci w mediach społecznościowych, poznanie perspektywy młodych osób doświadczających sharentingu oraz opracowanie rekomendacji legislacyjnych i edukacyjnych, które poprawią ochronę praw dzieci w przestrzeni cyfrowej. Fundacja przeprowadzi monitoring 300 profili w mediach społecznościowych (Facebook, Instagram, TikTok), aby zidentyfikować najczęstsze praktyki naruszające prawa dziecka. Zorganizuje badanie fokusowe z udziałem młodych osób, które same doświadczyły upubliczniania swojego wizerunku bez zgody, aby poznać konsekwencje emocjonalne i społeczne sharentingu. Równolegle powstanie analiza prawna ukazująca luki między obowiązującymi przepisami a rzeczywistością cyfrową. Na podstawie wyników przygotowany zostanie raport zawierający rekomendacje zmian legislacyjnych i standardów ochrony. Projekt obejmie także kampanię rzeczniczą, list otwarty do decydentów oraz konferencję prasową prezentującą wnioski. Powstanie pierwszy w Polsce kompleksowy raport łączący analizy społeczne i prawne dotyczące sharentingu. Zostanie rozpoczęta debata publiczna nad koniecznością zmian ustawowych. Organizacja zwiększy świadomość społeczną zagrożeń wynikających z nadużywania wizerunku dzieci online, a efekty projektu trafią do instytucji takich jak Rzecznik Praw Dziecka, UODO oraz parlamentarzystów, co może wpłynąć na dalsze działania legislacyjne.